تحریم بازیها دو لایه دارد: مسدودسازی دامنههای احراز هویت ناشران (که خطای ورود میسازد) و مسیرهای نامناسب شبکه به دیتاسنترها (که پینگ بالا میسازد). تغییر DNS فقط لایه اول را بعضی وقتها حل میکند؛ شتابدهنده تخصصی هر دو لایه را یکجا مدیریت میکند.
برای بازیهایی مثل کالاف دیوتی که تحریم تشخیص IP سختگیرانهتر است، بعضی گیمرها از سیمکارت خارجی مثل گیفگاف استفاده میکنند؛ این روش ورود را حل میکند اما هزینه پوندی دارد و پینگ را بهتر نمیکند.
